કે વાંસળી જેવું કશું વાગ્યું હશે
કારણ વિના કંઈ આયખું જાગ્યું હશે?

ચોતરફ ઉમટ્યા તમસને વિંધતું
 કાળજું કોની પૂંઠે ભાગ્યું  હશે?

રોમરોમે રણઝણે રોમાંચ થઇ
સૂરને પણ કંઈ નવું લાગ્યું હશે!

શ્વાસ પણ આ ચાંદની શા ઝલમલે
ચંદ્રમા એ ઘર અહીં  માગ્યું હશે?

કોઈ પગરવ જેમ ભીતર ઊતરે
એમણે એકાંતને  તાગ્યું  હશે?





 

સ્મૃતિ

ઉઘડી મારી ભીતર આજે
  બચપણની એક શેરી
  ભીતર બાહર ધુમ્મસ છાયા સ્મરણે મુજને ઘેરી...

નાનો અમથો સાદ બનીને ઘૂમી વળી તનમનમાં
બાપુની આંગળીએથી કંઈ ડગ ભરતી જીવનના
ધૂળ ઢગલીમાં પગલી પડતી
         ઝાંઝર ઝીણાં પહેરી...

ગાંસડીઓમાં ભરી, ફેરીયા રોજ બતાવે સપનાં
કહેતા દાદા-કુંવરી મારી,આ સઘળાં શાં ખપના?
દાદીએ જ્યાં જીવતરની કંઈ રમ્ય કથાઓ વેરી... 

દિ' આખો કંઈ સાચું ખોટું શીખવા ભૂલવા દોડું
નીંદર ખોળે મા ને હાથે રેશમ રજાઈ ઓઢું
આજ ફરીથી શમણે આવી
                                  પાદરની એ દે'રી ...

 હૃદય પર  ઉઝરડા ઉઝરડા પડે ને

આ જીવતર બધું લોહીભીનું મળે હોં!

 સતત કૈક નડતું રહે સાલું અંદર 

પછી જીવ આખો ને આખો કળે,હોં!

જખમ જ્યાં ભીતરના રુઝાતા નથીત્યાં 

 ઉપરથી  ત્વચાના  પડો  યે બળે, હોં!

 કદી  કોઈનું  યે નથી  કોઈ  હોતું

છતાં હોય કો' એ જ મનને છળે,હોં! 

ભલે એને સપનું ગણીને જીવો છો 

જો શ્રદ્ધા કહો તો કદી તો ફળે,હોં!