સંબંધોના શ્વાસ ગયા ક્યાં?
  આ  હૈયાના પ્રાસ ગયા ક્યાં?

અંતર-લયથી ગુંથાયા'તા
એવા બે જણ ખાસ- ગયા ક્યાં?

આગળ પાછળ વેરાની છે
લીલા ખેતર ચાસ ગયા ક્યાં?

બે મન વચ્ચે  જોજન ઉમટ્યા
અણમૂલા સહવાસ -ગયા ક્યાં?

રાધા-કહાન બધું એક છળ છે
કહો જીવનના રાસ ગયા ક્યાં?

હતા મધુરાં અને મનોરમ
વ્હાલા એ આભાસ ગયા ક્યાં?

   એક દીવો ઝળહળે છે આપણામાં

   તેજ થઈને એ ભળે છે આપણામાં

   

    નામ જેનું  કોઈ આપી ના શક્યું

    કૈંક એવું સળવળે છે આપણામાં

  કહી શકો ઈછા કે કહી દો ઝંખના

  સ્વપ્ન થઇ સઘળું ફળે છે આપણામાં

 જે બધું છોડી દઈ આગળ વધ્યા

એ ફરી આવી મળે છે આપણામાં

હોય જો શ્રદ્ધા તો દીવો માનીએ

શું બીજું ક્હો પ્ર્જવળે છે આપણામાં?

              રોજ સમયની રેત થઈને જીવતર કેવું સરતું
              જોને...જીવતર કેવું ખરતું..!

             અડખે પડખે એકલતાનું નગર શ્વસે છે
             અજવાળાના સાપ - આ  રોમેરોમ  ડસે છે
             તરસ લઇ તરફડતું
             સુક્કા પર્ણ સમું ખડખડતું
             ખાલીપાને ઘૂંટી ઘૂંટી કોણ શ્વાસમાં ભરતું?
                        જોને જીવતર કેવું સરતું!

              પાછળ છૂટ્યાં પગલાંની વણઝાર રડે છે
              આગળ કોઈ અગમ તણો અણસાર નડે છે
              ટોળાં વચ્ચે રહેતું
              મૂંગી કૈંક કથાઓ કહેતું
              વીતેલી પળનું તે જળ આ બુંદ બુંદ થઇ ઝરતું!
                           જોને જીવતર કેવું સરતું!